Wat zou jij opgeven voor een ander?

Als Jozef zich gevangen laat nemen is dat de laatste zin van Genius 39. Zijn opoffering om zich niet door de echtgenote van zijn meester te laten gebruiken lijkt vergezocht. In het dagelijks leven wordt dat als vreemd gezien. Dat Jozef in datzelfde hoofdstuk gaat uithuilen bij zijn broers en het lievelingetje van vader is worden hem daarvoor niet aangerekend. Terwijl dat wel kan meespelen. Wie wordt voorgetrokken om te worden getroost bij pijn en uithuilen bij zijn eigen vader leert niet meteen een offer te brengen. Jozefs opoffering voor gevangenisstraf laat een bewijs zien dat bevrijdend kan werken, maar waar niemand naar verlangt.

Het helpen van mensen die hun gevangenisstraf achter de rug hebben en de plaats in de gewone wereld weer moeten vinden gaat het allerminst goed af. Vaak wordt het dealen of uit verveling terugvallen in gewoontes heel normaal. Het minste is al genoeg om als helper van een team vrijwilligers deze hulpeloze mensen op de been te houden. Dus ze voorzien van voedsel en vaste plek om te praten en gezamenlijk te kaarten hoort daarbij. Het lef hebben jezelf in de spiegel te kijken en zeggen dat door opoffering de wereld weel eerlijk wordt is het meer dan waard. Diezelfde opoffering van Jozef kwam voort uit het feit om de herhaling van de echtgenote van zijn meester het vluchten uit het huis de oplossing bood.

 We moeten beseffen dat niet alles vaststaat en het gevecht met de tegenstander (lees je struikelblok) niet zomaar valt te winnen. Om een offer te geven moeten we dus dat beetje geloof in de Heilige Geest zien te vinden en de uitschakeling door de tegenstander niet aanvaarden. Het eeuwig geloven dat dankzij God een leidende weg naar het behaalde resultaat mogelijk altijd stand houdt. Hoe eenvoudig dat toegepast kan worden laten de volgende voorbeelden zien. Het ultieme schouderklopje om iemand moed te geven in een strijd of overwinning.

Of wie in zijn eentje voor de hoogste bergtop een wandelend gevecht naar boven aangaat heeft bijna geen hoop heelhuids weer beneden te komen. Om als zendeling (lees als leek) het koord vast te klikken en deze persoon te volgen heeft het juiste moment uitgekozen voor opoffering.

Het kan zelfs de manier zijn om een stukje onrechtvaardigheid uit deze wereld te laten verdwijnen. Niemand heeft gekozen om ongewild in een oorlog of een benarde situatie terecht te komen. Je wilt het niet omarmen en blijft zoeken naar een oplossing hoe dit veranderd kan worden. Wie wordt bijgestaan om de kans tot vluchten uit het oorlogsgeweld of anderzijds uit de problemen geholpen wordt wil niet anders. Wat als de bevrijding uit je trauma wordt gezien is de opoffering die jouw helper heeft genomen. Als christenen zo te werk blijven gaan is het kleinste beetje onrechtvaardigheid voor een moment uit de wereld.