In Europa hebben wij een woestijn gecreëerd die dor en levenloos genoemd mag worden. Daarom halen we de eindstreep voor de overwinning niet. En wat we menen te missen ligt niet voor het oprapen. Als we de tocht door de woestijn willen overleven en niet van honger en dorst willen omkomen, zullen we op zoek moeten naar de Oase. Een verkwikkende bron in de eindeloze zandvlakte met vruchtbare bodem kan uitkomst bieden. Dat dit voorbeeld tot schijn en bedrog wordt verheven heeft de Bijbel niet doorgelezen.
In de tijd van Jezus Christus is het kruis van Golgota een symbool waarop hij als overwinnaar is gestorven. De Jezus die vervolgens later weer is opgestaan leeft ook in deze tijd nog steeds voort. Als een pasgeboren baby ter wereld komt is de eerste adem een feit. Het schepsel leert zijn weg vinden in een wereld vol uitdagingen en tegenslagen. Wanneer op latere leeftijd het komt te overlijden is de laatste adem niet het einde van het aardse bestaan. In het hiernamaals laat Jezus ons zien dat de Oase van 12 bronnen en 70 palmbomen niet ver meer is.
Zijn prijs aan het kruis van Golgota is al betaald, daarvoor behoeft geen strijd meer geleverd te worden. Het kan vergeleken worden met de tegemoetkoming van de regering, mocht dit aardse bestaan niet voldoen aan de gestelde eisen. De laatste rustplaats van de overledene zal na de doorverwijzing van Jezus tevoorschijn komen: de vruchtbare bodem van de Oase. De Europese zandvlakte zal verdwijnen en de laatste adem is niet uitgeblazen voor de overleveraars.
