De droomvrouw

Voor de ingang van de Bethlehemkerk zag ik haar al staan. Ondanks de miezerende regen wist ik bijna zeker dat het binnen aangenamer zou zijn. De kerk heeft namelijk warmtepanelen op het plafond. Ik verwachtte niet al teveel van de kerstdienst, alle zitplaatsen bezet en het zou vast uitlopen op een echte kerstpreek.  

In het begin van de kerkdienst begon ze een vers uit Marcus voor te lezen, wat zeer toepasselijk was op deze kerstochtend. Na 10 minuten veranderden pas alles.  

De aantrekkelijke jonge vrouwen met krullen en stoer spijkerjasje met strakke spijkerbroek had de leiding. Haar eigen zoon schuilde ongeduldig aan haar been, te jong om zonder haar op zijn zitplaats te blijven. Ze wees hem naar haar man terug in het publiek. Ze begon niet meteen met het rollenspel, daarvoor vond ze het te vroeg. Ze gaf de microfoon uit handen aan Alex, de oudste van de gemeente. Alex wandelde vervolgens door het kerkpubliek en besloot een willekeurig persoon te vragen naar zijn/haar kerstwens. Ik voelde mij langzaam rood worden, geen zin om te vertellen waarop Alex zo graag een antwoord wilde. Ik hoopte vurig dat de jonge moeder de microfoon weer overnam, benieuwd naar wat ze werkelijk voor ogen had. Na 4 minuten waren er al 4 mensen geweest die Alex hadden verteld wat hen zo aansprak aan het kerstfeest. En eenmaal kwam de jonge moeder ertussen. De kerstwens moest juist een persoonlijke boodschap bevatten en geen algemeen antwoord met goede voornemens voor het volgend jaar. Toch wel een goed punt. Gelukkig was de tussenkomst van Alex na 10 minuten voorbij.  

Wie weet wat het is om naar een sollicitatiegesprek te gaan of weken voor een toneelstuk te hebben gerepeteerd, heeft een goed voorbeeld van wat er volgde. Ze begon kinderlijke zinnen uit te spreken die kinderen tot 12 jaar alles wijs kunnen maken. Ze leek op een kinderleidster die waarschijnlijk een baan had in het basisonderwijs. Dat leek me een passende baan wat mij een tikkeltje opwond.  

Maar goed, we ontvingen allemaal papiertjes met een aantal verzen uit het Lucasboek. In kleine groepjes moesten we een stilstaande ovatie geven uit één scene van het kerstverhaal. De jonge moeder deed overigens niet mee, zij moest kennelijk alle groepjes in de gaten houden. Het tweede opwindende punt. Ik werd tot herder aangesteld en de drie vrouwen werden engelen, eentje met een kleed in V-vorm boven haar hoofd. Het plaatje van de geboorte van Jezus in de kerststal werd door ons vieren aangevuld in Living Statues formule. Dit rollenspel werd door andere groepjes ook levend gehouden door andere scènes uit te beelden. Uiteraard werd iedereen geacht mee te doen, dat was ook nadrukkelijk verteld door haar. 

Na het korte rollenspel was er geen winnend groepje dat een leuke prijs had gewonnen. Niet op deze kerstochtend waar status of prestatie er niet toe doen. De jonge moeder had daar ook niet de intentie naar. Ze sprak lovende woorden uit over onze goedbedoelde weergave dat op de papiertjes stond geschreven. Ze kwam opeens over als gekmakend, bekwaam en overtuigend. Ze zou als schooljuffrouw met een groepje schoolkinderen een uitstapje naar de Efteling kunnen maken. Of net voor het einde van de lesdag een uiterst spannend verhaaltje voorlezen. Ze deed het met de volle 100 procent en zou voor mij de hemel in geprezen mogen worden. Het zou voor haar nooit moeilijk zijn, het derde opwindende punt.

Ze had thuis nog de zorg aan haar man en liefdevolle kinderen die genoeg aandacht vroegen. Ook naast haar drukke baan als schooljuffrouw had ze ook nog eens de leiding over de nevendienst, deze kerstochtend ook voor de volwassenen. Als je nog jong bent voel je je hier zeker toe geroepen.

De diepe vioolklanken en warme zangstem van de twee moeders op het podium, zouden mij de rest van de kerkdienst eraan herinneren dat muziek een levendige weergave geeft van het geloven. Ik ben zeer gezegend om te zien dat vooral deze jonge vrouwen er niet voor terugdeinzen zichzelf in het vertrouwen van God te leggen. Daardoor krijgen voor mij de liefde en aandacht in de dienst meer ruimte. Het vierde opwindende punt.

Tijdens mijn koffie/theedienst zag ik de jonge moeder niet meer langskomen. Haar gedrevenheid en passie om de kerkgangers met een leuk rollenspel te vermaken zou zeker gespreksstof opleveren bij het inschenken van de koffie. En bij de kerstlunch, die ondertussen in de bijruimte klaarstond, zou ze mijn bordje mogen vullen met wat spijsbrood of een appelgebakje. Want ondanks een man en haar kinderen zou ze mijn verleidelijke toespelingen toch niet kunnen aannemen.

Het vergeven en oordelen

In de afgelopen 10 weken had de Alphacursus hem inzicht gegeven in wat christenen zoal doen. Als vrijwilliger was hij officieel geen deelnemer, maar wel een toeschouwer die zag hoe de cursisten de cursus doorliepen. 

De kern van het christendom houdt in dat alle twijfels en onzekerheden worden weggenomen en de zo veelbesproken God meer ruimte krijgt. Er komen vragen naar voren als hoe sta jezelf in het leven en of wat kun je nog leren van de volmaaktheid van God. Ook het scheppingsverhaal mag niet overgeslagen worden. Want als je weet hoe God de wereld heeft geschapen is dat een eyeopener voor het lezen van de rest van de Bijbel. 

Wat hij nog meer ontdekte tijdens de cursus verduidelijk ik met twee voorbeelden:

Stel, het is een zonnige middag en je loopt over het strand. Plots zie je een steentje in het zand dat verschilt van de andere steentjes. Wanneer je het vervolgens meeneemt naar de vriendenclub en het laat zien verbaasd iedereen zich erover. Dit veranderd wanneer diezelfde vrienden ieder een ander soort steentje hebben meegenomen. Het wonderlijke van de verschillende steentjes, ieder anders in vorm en omvang, heeft een symbolische waarde. Van alles wat er door jouw aangedaan is in het verleden kan er d.m.v. jouw unieke steentje veel vergeven worden. Dit geldt dus ook voor je vrienden.

Stel, je bevind je in een groot stadion voor een voetbalwedstrijd. Vanaf je hoge zitplaats heb je zicht op alle tribunevakken, maar dat is niet het enige waar je op let. De voortgang van de voetbalwedstrijd eist de meeste aandacht, want daar ben je voor gekomen. Toch blijven een aantal stemmetjes dat zegt toch een oordeel te vellen over de gasten om je heen en ze eventueel aan te spreken. Jij hebt, net als die andere bezoekers, een oordeel dat in het slechtste geval tot een conflict of nare situatie kan leiden. Toch bestaat er een soort van vergeving van God, mocht je je op het verkeerde pad begeven.

Wil je tenslotte weten hoe het fundament van het genoemde vergeven en oordelen inelkaar zit, is Efezen 4 een interessant hoofdstuk.De grondslag voor de genade en de eenheid van de volmaakte mens. In het tweede gedeelte wordt het nieuwe leven belicht, waarin de verlossing van God aan bod komt. Een mooier einde van de volmaaktheid lijkt er niet te zijn.

Een negatieve ontmoeting

Er bestaan drie manieren om het Woord van God te beleven. De Logos-theorie beweert dat het uitgedeelde brood en de openbaring is ingegeven, te lezen in Mattheus. In datzelfde boek wordt ook de Rhena-theorie uitgelegd: de Wet kan alleen vervuld worden als het Woord van God tot leven komt. Wat de derde theorie inhoudt is dat de Geest alleen tot leven gewekt wordt, als God zijn woord verkondigd. Deze laatste aanwijzing is te vinden in het O.T. als het woord zich richt op de enkeling, terwijl het N.T. zich richt op een groep mensen.

De conclusie dat mensen onvolmaakt zijn na het begaan van fouten was voor haar duidelijk. Echter vond ze dat Jezus een volmaakt persoon was, ook doordat hij besloot te sterven aan het kruis. Dit verteld hij ook tijdens de velen gesprekken met de Bijbelse figuren: je negatief uiten hoeft niet erg te zijn, aangezien God het je in het gebed kan vergeven. Bij al je daden behoort verhoring en verlossing door God. Dat dit gegeven voor haar persoonlijk gold verduidelijkte ze met een bezoek van een aantal jaren geleden.

Toen ze als jong meisje nog op school zat had ze een aardig klasgenootje, dat even oud was als zij. Beiden doorliepen ze het basis- en middelbaar onderwijs. Niets om je zorgen over te maken. Tot een aantal jaar geleden. Met het groepje van de yogacursus bezochten ze voor een weekend het klooster. Twee volle dagen van bidden en ervaren hoe je de rust kunt opzoeken, zonder afgeleid te worden. Op de zondag mochten ze de kerkdienst in het centrale gedeelte bijwonen om daarna de eventuele zonden te vergeven. De hoofdzuster was aangesteld om als heilig zalfster een zegen uit te spreken. Ze wilde haar vroegere klasgenote vergeven wat haar na al die jaren dwars had gezeten. Een portemonnee uit haar broekzak stelen had Noor flink afgestraft met een ferme klap op haar hoofd. Toen ze in de biechtstoel zat tegenover de hoofdzuster, sprak ze in een aantal zinnen uit waarom het haar zo aangreep. Wat daarop volgde betekende geen vergeving van haar daad. Het feit dat alles in het christendom vergeven kan worden, gold niet voor de hoofdzuster. Als kloosterling had ze zich voorgenomen de buitenwereld te vergeten en daarbij ook haar verleden. De paar zinnen over een Noor en haar daad was niet goed aangekomen. De herinnering betekende voor de hoofdzuster een persoonlijke confrontatie, aangezien zij Noor heette en moeilijk voor haar vroegere klasgenote een zegen uit kon spreken. Haar negatieve woorden moest ze maar bij een andere zuster laten vergeven.

Er kwamen kort wat tranen over haar gezicht. Deze ontmoeting was een samenloop van omstandigheden. Het volgende gebed bij de andere zuster had ze afgesloten met het gegeven dat je fouten uit het verleden bij God mag neerleggen, ook bij een confrontatie van een vroegere klasgenote. De hoofdzuster had ze sinds het kloosterbezoek niet meer gezien en ze bad nog steeds haar ook niet meer tegen te komen. 

Welke ontmoeting is jou bijgebleven?

Het derde hobbyclubje

Het derde hobbyclubje 

Iedereen heeft een eigen rugzakje met zijn bagage aan bv. hobby´s, gevolgde opleidingen en natuurlijk je relaties met vrienden en bekenden. Wat de meesten graag willen is het droomscenario: je verloven met een partneren daaruit een gezin stichten.

De man die de groep toesprak had daarop wel een heel aparte visie. Als buitenmens had hij een passie voor bergbeklimmen en karper vissen. Alleen of met zijn vrienden bivakkeren op hoge bergtoppen of geduldig wachten tot je die enorme vis aan de hengel hebt. Zijn derde hobby bleek nu in het verlengde te liggen, wat ook als een plezierige samenkomst gezien wordt: 'een mannenavond'.

Een powerbeweging om eenmaal per maand dieper in gesprek te gaan, dan alleen je dagelijkse bezigheden te bediscussiëren. Het clubje mannen dat elkaar in de kerk had ontmoet zijn op zoek gegaan naar hun eigen identiteit en waren nu echte kameraden geworden. Er komen uiteraard vragen naar voren die hen allen aan het denken zetten. Hoe hoor je Gods stem? Hoe leer je hem erkennen? Hoe beleven we God met andere mensen - lees niet gelovigen?

Naast deze geloofsvragen waren ze na een aantal avonden tot een overtuigende conclusie gekomen: God is en blijft betrokken bij jezelf en de kerk. Het koninkrijk van God kan op twee manieren gevonden worden in de Bijbel. In de Kolossensenbrief staat het opgeschreven en in het Oude Testament als één geheel.

Bovendien kun je als mannen elkaar krediet geven, mochten de regeltjes je belemmeren of er hulp van buitenaf ontbreken. Als de kerkdienst op zondag voorbij is, kan een mannenavond juist een moment zijn om de ontbrekende vragen uit de preek dieper te bespreken. Daarnaast is het leerzaam elkaar te bevragen in een besloten clubje.

Een derde gelegenheid kan dus een mannen- of vrouwenavond zijn, die dankzij Timo (en door mijn schrijven) nu meer bekendheid heeft gekregen. Zijn ontmoeting met kameraden uit de kerk is dus ook een vorm van vrijetijdsbesteding geworden.

Aan welke kerkelijke activiteit werk jij (graag) mee?

Het gebed in 5 seconden

Van Abraham weten we dat hij een twijfelaar was. Zijn vrouw Sara die niet zwanger wilde worden zette hem in een lastige situatie. Dus moest hij een offer aan God worden gebracht. In de veronderstelling dat Abraham niet wist wat er na het offer zou veranderen deed hij toch wat hem vreemd in de ogen leek. Dat is erg moedig!

In onze eigen situaties waarmee we geconfronteerd worden heb ik sinds de laatst bezocht dienst een nieuw uitprobeersel: het gebed in 5 seconden. Om die uitzichtloze situatie veranderen moeten we ook een offer brengen. Het mag over ieder onderwerp gaan en je hoeft je ogen er niet voor te sluiten. Het mag op ieder tijdstip van de dag of zelfs als de meeste op bed liggen.

Hoe anders klinkt dit na het vernemen van het volk uit Hebreëuwen 10 dat eerst door Christus onderwezen wordt en vervolgens het feestmaal naar de nieuwe wereld gaat vieren. Afgezien van de ontelbare stieren en rammen die geslacht en opgegeten gaan worden, geloven ze dat bij het ochtendgloren de Heilige Geest en de liefdesverklaring van Jezus voor hen zijn bestemd. Er moet dus een hele slachtpartij en overgave in ongeveer 12 uur plaatsvinden. Door in het holst van de nacht uitbundig te zingen en bidden wordt zo de wil van God hen in het hart gedrukt.

Voor Jezus is het gebed juist een aanvaarding om binnen een dag aan het kruisoffer al het leven uit zijn lichaam te laten stromen. Over het opstaan is dan nog niet gesproken.

Om als het ware van jouw bidmomentje te genieten in 5 seconden volstaat slechts één woord of knipoog. Dan kan de Bijbel geestelijk voedsel zijn, het lange wachten op genezing of verhoring mag overal aanbeden worden. Dus een onoplosbaar probleem is te verhelpen met het 5 seconden gebed dat zowel thuis ook onderweg goed uit te proberen is. Gewoon om jezelf uit te testen!

Steek je pinpas in de betaalautomaat

De keuze of God ons wel of niet helpt hebben we volledig in eigen hand. Met onze belangen en tekortkomingen willen we een verandering zien. Het kerstfeest is daar een goed voorbeeld van: als er dankzij God een kind wordt geboren mag dat het wonder zijn waarop de mensen destijds hadden gehoopt. Daarmee hopen we het verwachte licht grootser te laten schijnen, opdat de zonde en gerechtigheid van God op ons zal rusten. 

Een klein voorbeeld laat zien wat stap 2 is om een inzicht in je omgeving te verbreden. Als we hebben besloten een leuk cadeautje te kopen en zijn in een winkelstraat lopen, is geld pinnen een manier om het cadeautje met contant geld te betalen. Hiervoor moeten we dus bankbiljetten uit een betaalautomaat halen.  

Met God werkt het net zo. Het besluit iets te ontvangen kunnen we door eindeloos lang te vragen zeker aangrijpen. We moeten overigens niet direct verwachten dat ons verlangen in de handen wordt gedrukt. Mensen gaan vaak in het verleden graven bij het zoeken naar mogelijke wonderen van God. Maar wat er morgen op je pad kan komen is veel belangrijker voor het wonder.

Zelfs Petrus heeft respect wanneer hij in Handelingen 3 vers 19 tegen Jezus Christus en de apostelen zegt dat God kan vergeven. 

Een zekere mate van vasthouden aan je principes is de derde stap. De tegenslagen uit het verleden verwerken zodat die trouwring op je vinger met trots gedragen wordt, of je doorworstelen door het huiswerk van een gekozen opleiding. Onze principes moeten we dus doorgeven aan de God van mensen. Het roer moet 180 graden omgedraaid worden: afstappen dus van alle onzin via Facebook en Twitter zodat de God van mensen in deze wereld doordringt. Pas dan kan er een vorm van belofte worden afgelegd en het verlangen van onze droom werkelijkheid te zien worden. Dit vergt uiteraard moed en doorzettingsvermogen, maar is stap 4 om God te begrijpen.  

De laatste stap geeft weer waarom onze onsterfelijkheid niet ophoudt: als onze zonde en gerechtigheid zijn vergeven door God is er geen pijn meer. God heeft je onoverwinnelijkheid gegeven dat wordt regeert door Jezus Christus. Jouw persoonlijke vraag of vurig verlangen naar meer, is door God beantwoord en heeft onze tekortkomingen uit het verleden uitgewist. En dan komt met 100 procent zekerheid het gekozen geldbedrag in bankbiljetten uit de betaalautomaat.

De vergeving die Petrus vroeg

We spreken van vergeving als er situaties voorbijkomen die we niet alleen met het onschuldige 'sorry' kunnen sussen. Wanneer we Mattheüs 18 lezen zijn we getuige van Petrus zijn optreden tegenover Jezus. Daarnaast komt de dienaar ter sprake als Jezus zijn zegen weerlegt over zijn situatie.  

Gaan we terug onze tijd, dan mogen we echt blij zijn als God alles heeft vergeven op ons pad. Anders weten we niet of er nog meer verkeerde situaties zich zullen voordoen. In de literatuur noemen ze dit proces een kwelling. Het kan veel hoofdpijn en stress veroorzaken, dat zal toenemen als we niet het besluit nemen om vergeving te vragen. We moeten dus eerst met ons eigen vlees en bloed de situatie ondervinden om vervolgens de vergeving in ons geestelijk leven te laten doordringen. Onze vriendschap of relatie met naasten is verstoord en vraagt om een oplossing.

Om te kunnen vergeven allereerst de juiste woorden belangrijk, dat de herinnering laat vervagen en elke vorm van kwelling en pijn niet neer toelaat. Andere vormen van vergeving zijn vrijlating van beide partijen, het kwijtschelden van de zonden en door ontslag te nemen. Voor dat laatste hoef je, net als bij je baan, op zoek te gaan naar andere potentiële mensen. De gebrokenheid van het menselijk wezen kan geestelijk gerepareerd worden.  

We moeten tijdens het vergeven de waarheid onder ogen zien, over de verandering die menselijke liefde kan herstellen. Eens zal de zon weer gaan schijnen, dat ook in de Bijbel staat vermeld. Hoe toepasselijk is dan het lied uit Opwekking 794 'I'm child of God' om terug te keren toen we nog moesten leren wat goed of fout was. Als kind van God geef je te kennen naar zijn raad te luisteren om vervolgens opnieuw te mogen beginnen. 

Terug naar Petrus die beleefd vroeg hoe hij vergeving moest schenken. Jezus gaf hierop het antwoord alle schuldeisers direct te betalen. Gelukkig hoeft dat niet in onze tijd, maar het voorbeeld heeft iets weg van onderwerpen tegenover de ander. En dat maakt het vergeven wel erg bijzonder!

Welke schuld of straf heb jij onder ogen moeten zien?

Knielen voor de Heer

Geschreven na aanleiding van de tv-uitzending DE KAPEL en het lezen van Psalm 115:

In de korte overweging legt tv-pastoor Paul Visser Psalm 115 uit. De zondagse overdenking blijkt voor mij een middel om de zaken over het knielen uit te lichten.

Geloven houdt in dat je het scheppingsverhaal kent en Gods liefde ervaart. De kinderen van God worden geprezen, waarschijnlijk vanwege het feit dat zij de toekomstgeneratie zijn. Er moet worden verteld dat het scheppingsverhaal op waarheid berust.

De apostel Paulus weet al dat het eerbied hebben voor God niet zomaar gaat en buigt daarvoor op zijn knieën. Als er iemand is die over buitengewone krachten beschikt, en hem bovendien voor de nodige hindernissen kan behoedden, is het God wel. En ook wanneer je je zintuigen niet kunt gebruiken (zoals het volk) en een zeker ontzag ontbreekt.

Over het knielen voor de Heer zal ik kort zijn: ik zie liever andere kerkgangers neerknielen voor zijn troon, dan dat ik het voorbeeld volg om in de lange rij aanbidders een plek te vinden. Je letterlijk neerleggen aan zijn troon beschouw ik als een handeling om te verwachten dat er een verandering moet plaatsvinden, als er iets dwars zit in het leven. Afgezien van het bidden, dat veel mensen motiveert om de hoop niet te verliezen, zit er achter knielen ook een ander betekenis. De moslims beschouwen het als eerbied voor de profeet Mohammed en de Japanners buigen, niet letterlijk knielen, als begroeting voor de medemens. In tegenstellingen tot andere culturen, zal ik dus niet zo snel op de knietjes gaan. Er bestaan voor mij andere manieren om Gods nabijheid te waar te nemen. Maar het feit dat Paulus neerknielt uit ontzag voor een hogere macht, daar kan ik niet tegenop.

Het veranderingsproces

Wanneer Mozes naar de brandende braamstruiken gaat, belet God dat hij ook maar één stap zet in de vlammende hitte. Hij wil Mozes hiermee waarschuwen niet op het aanbod van een ander in te gaan. In zijn beleving moet Mozes dus een opdracht uitvoeren die niet verstandig is. Zo dicht bij de vlammenzee en dan een teken van God ontvangen mag toch een wonder zijn voor Mozes? Wie anders zou hem kunnen beletten de hitte in te stappen?  

De brandende braamstruiken uit dit verhaal kunnen daarentegen ook als vuurzuil dienen om in de donkere nacht ons voor te gaan als we de weg kwijt zijn. Dan wordt het teken van God juist een boodschap om vooral niet af te dwalen in de duistere nacht. En wanneer we als christen zijnde uit het diepe dal willen klimmen, zal alleen God de ladder tegen de muurwand plaatsen om de schoonheid van de aarde terug te zien. 

Het bewijs dat God een plan heeft bedacht is hiermee geleverd, waarin verlangens, wensen en gebeden niet alleen worden verhoord, maar de werkelijke de verandering in gang wordt gezet. Want alleen in het rijk van de duisternis kan alleen God het verschil tussen liefde en ontzag veranderen. Het zichtbare lichtschijnsel dat met iedere voetstap van de mens een groter geheel krijgt.  

Daarnaast zijn er 4 voorbeelden van de verandering die we het naderen van God duidelijk maken: 

1. De wedergeboorte van de Heilige Geest dwaalt als een biljartbal door ons lichaam, proberend het juiste gaatje te vinden opdat een nieuw plaatje ontstaat.  

2. Daarnaast zit de Heilige Geest als een klein engeltje bij ons die voortdurend constateert of er werkelijk een verandering op komst is. Een onzichtbare heldin die ons bij de les houdt.

3. Bij het volgen van het volk is er Gods glorie die hen helpt de beloofde stad te bereiken. God is hierbij niet zichtbaar, echter moet het volk wel de overwinning vieren met het bewijs dat God overal aanwezig is. Bij de overwinning hoort dus een zegening de hele stad maar voor de helft snapt, zij zien God immers niet. 

4. Als laatste punt is het koninkrijk van God voor christenen een onderdeel van het stervensproces. Wat de werkelijke bevinding ook inhoudt, de droom in de nieuwe wereld begint pas te werken nadat ons verstand geheel vervaagd is. Na het lezen van Hebreeuwen 11 vers 1 begreep ook ik dat de waarheid van die droom verborgen ligt in het duistere bestaan waarmee christenen zo mee worden geconfronteerd. De prijs die we hier op aarde betalen om straks te mogen sterven ligt verborgen in ieders hart. Het lijkt op de vuurzuil die eerder als een schijnwerper werd gezien bij het verdwijnen uit de donkere nacht. 

Het blijft dus zaak om de Heilige Geest en Gods glorie zonder omwegen en in alle oprechtheid te volgen. Alleen dan is de fascinatie, de bewondering en de motivatie aanwezig om de christenen in de kerk, of gewoon in de Bijbel, te laten duiken, als een schoonspringer die in allerlei mogelijke lichaamsstanden het zwemwater bereikt.

Het voorbeeld van twee Bijbelse figuren

Het geeft een verbondenheid als je lid bent van een vereniging of gemeenschap. Door jezelf bij het groepje mensen te voegen en het lidmaatschapsgeld te betalen, wil je bijdragen aan dat wat zo belangrijk is: liefde voor jezelf maar bovenal de ander(en). Voor het kerkzijn als christen ligt dat niet anders. Met de algemene gaven in het kleine mandje (of kerkzakje) geef je te kennen de gemeente te ondersteunen in het voortbestaan. Daarnaast blijft er nog genoeg over voor andere doelen, bv. opbouwwerk in arme landen en natuurlijk vluchtelingenwerk. Als je al verneemt dat een kind minimaal 15 maanden moet wachten om te horen of ze überhaupt een zelfstandige woning krijgt, is dat echt te lang. Maar dat staat natuurlijk haaks om daarvoor geld apart te houden. We kunnen als kerkelijke gemeentes wel bidden en tegelijk hopen dat dit kind toch eerder een passende woning krijgt toebedeeld.

Uit Hebreeuwen 11 vers 1 tot 6 blijkt dat de gelovige mens slechts een afspiegeling mag zijn, voor wat Abel voor een offer heeft gebracht. Ons eigen verstand, waarmee we nadenken en beslissen, kunnen we hierdoor niet meer in twijfel te trekken: een offer brengen helpt de mensheid een stapje vooruit. De rechtvaardige Abel is nu een lieveling van God die zowaar na zijn dood nog steeds de hemel in geprezen wordt. Want wie het woord van God, zoals Abel, verstaat en het lijdensoffer wil brengen is de held van het Bijbelverhaal. We kunnen hierbij ook Henoch, uit het Genisusboek, aan het rijtje toevoegen vanwege het simpele feit dat door zijn uitzonderlijke hoge leeftijd en het zoeken in het geloof, voldoende zijn om voor God niet uit het menselijk leven te stappen.

In deze tijd is de digitale communicatie het bewijs dat je elkaar razendsnel kunt benaderen via PC of Smartphone. Zo werkt de allesomvattende heerser uit het christelijke boek eveneens. Er is haast geen eenvoudigere en concretere manier om zijn stem te horen, en nog beter, zijn boodschap door te geven. De eenzame vluchteling heeft voordat het land verlaten moest worden, zijn dierbaarste bezit nog net kunnen meenemen naar Nederland. Net zoals het kind, dat kennis maakt met een onbekende taal en de omgang met mensen moet leren ontdekken. De omgeving kent vaak andere regels en voorwaarden moeten worden nagekomen om opnieuw met school of werk verder te gaan. Als kerkelijke gemeenten is het des te meer van belang om de twee figuren Abel en Henoch als ware helden te zien. Dat we in hun voetsporen mogen treden en het kind mogen bemoedigen aan het aanpassingsproces in een vreemd westers land.          

Jouw naam geroepen door de Heer

Mozes heeft veertig dagen en veertig nachten in de wolk van de Heer gezeten, nadat hij besloot de trap te beklimmen. Hij heeft daarmee gehoor gegeven aan wat de Heer hem heeft opgedragen op de berg (Exodus 24 vers 15). De aanwezigheid van God moet je in alle gevallen opzoeken, zodat het wonder van het kruis nog steeds overeind blijft.

De kerkelijke gemeente de Fakkel in Amsterdam kent geen andere visie op het geloof. Als je deze kerk binnenstapt zul je zeker niet langs de zijlijn de dienst meebeleven. De oprichter van de gemeente, Niels IJpma, wil in alle gevallen de brandende fakkel aan iedere kerkganger doorgeven. Het is daar natuurlijk niet iedere zondag een kerstviering, maar het gaat hem om de achterliggende gedachte. Hij vindt het moeilijk om de meningen van alle pastoors en dominees te moeten aanhoren, terwijl we het veel beter aan God zelf over kunnen laten. Een kijk op de belevingswereld in de huidige maatschappij waar de kerkgangers het een week mee moeten volhouden is een standaard preek dat God alleen kan aanhoren. Om dat te veranderen moeten eerst de pastoors en dominees de waarheid over het christenzijn ondervinden, alvorens hun waarheid er bij iedere kerkganger in te wrijven. Anders is het onderdompelen van de Heilige Geest geen werkelijkheid meer.

Niels bevestigde hiermee ook wat een goede atmosfeer zo typerend maakt: wie ongewild in de problemen is geraakt en de positieve kijk op het leven niet meer ziet heeft baat bij de steun van anderen. En zal dat alleen ontvangen als de atmosfeer in de kerk gunstig gestemd is. Dus juist het doorgeven van de brandende fakkel is een teken dat je de overgave van Gods zelfbeeld accepteert. De oproep van hoe zijn gemeente werkt was daarmee uitgelegd.

In het dagelijks leven vinden we het des te moeilijker vooruit te durven denken. Wanneer we toch een positief zelfbeeld willen krijgen, moeten we de gebruikelijke glazen bol ter hand nemen. In eerste instantie zien we maar weinig, omdat de toekomst schuilgaat achter een bijeenrapen van verwensingen en gedachten in ons hoofd. Maar dat is nu juist wat we niet steeds moeten herhalen. Als God het goed gezind is zal Hij ons vanuit de wolk toespreken en een uitgestippeld pad, de rode loper waarop we mogen schitteren, voor ons uitrollen. Dankzij hem mogen we in de schijnwerpers van de belangstelling staan. En dus het voorbeeld van Mozes volgen van zijn durf tot het beklimmen naar de wolk van de Heer. En laten we niet kinderachtig doen: er zullen altijd zijwegen langskomen die je laten afdwalen van wat God met jou voorheeft. Het advies is om daar vooral aan voorbij te gaan en in de droom te geloven die alleen God voor jouw heeft bestemd. Zeg maar, de vertrouwenspersoon die je op elk ogenblik kan aanroepen, mocht er geen enkel juist pad meer zichtbaar zijn.

Op welke weg verwacht jij dat God jou zal ontmoeten?

Jouw naam geroepen door de Heer

Mozes heeft veertig dagen en veertig nachten in de wolk van de Heer gezeten, nadat hij besloot de trap te beklimmen. Hij heeft daarmee gehoor gegeven aan wat de Heer hem heeft opgedragen op de berg (Exodus 24 vers 15). De aanwezigheid van God moet je in alle gevallen opzoeken, zodat het wonder van het kruis nog steeds overeind blijft.

De kerkelijke gemeente de Fakkel in Amsterdam kent geen andere visie op het geloof. Als je deze kerk binnenstapt zul je zeker niet langs de zijlijn de dienst meebeleven. De oprichter van de gemeente, Niels IJpma, wil in alle gevallen de brandende fakkel aan iedere kerkganger doorgeven. Het is daar natuurlijk niet iedere zondag een kerstviering, maar het gaat hem om de achterliggende gedachte. Hij vindt het moeilijk om de meningen van alle pastoors en dominees te moeten aanhoren, terwijl we het veel beter aan God zelf over kunnen laten. Een kijk op de belevingswereld in de huidige maatschappij waar de kerkgangers het een week mee moeten volhouden is een standaard preek dat God alleen kan aanhoren. Om dat te veranderen moeten eerst de pastoors en dominees de waarheid over het christenzijn ondervinden, alvorens hun waarheid er bij iedere kerkganger in te wrijven. Anders is het onderdompelen van de Heilige Geest geen werkelijkheid meer.

Niels bevestigde hiermee ook wat een goede atmosfeer zo typerend maakt: wie ongewild in de problemen is geraakt en de positieve kijk op het leven niet meer ziet heeft baat bij de steun van anderen. En zal dat alleen ontvangen als de atmosfeer in de kerk gunstig gestemd is. Dus juist het doorgeven van de brandende fakkel is een teken dat je de overgave van Gods zelfbeeld accepteert. De oproep van hoe zijn gemeente werkt was daarmee uitgelegd.

In het dagelijks leven vinden we het des te moeilijker vooruit te durven denken. Wanneer we toch een positief zelfbeeld willen krijgen, moeten we de gebruikelijke glazen bol ter hand nemen. In eerste instantie zien we maar weinig, omdat de toekomst schuilgaat achter een bijeenrapen van verwensingen en gedachten in ons hoofd. Maar dat is nu juist wat we niet steeds moeten herhalen. Als God het goed gezind is zal Hij ons vanuit de wolk toespreken en een uitgestippeld pad, de rode loper waarop we mogen schitteren, voor ons uitrollen. Dankzij hem mogen we in de schijnwerpers van de belangstelling staan. En dus het voorbeeld van Mozes volgen van zijn durf tot het beklimmen naar de wolk van de Heer. En laten we niet kinderachtig doen: er zullen altijd zijwegen langskomen die je laten afdwalen van wat God met jou voorheeft. Het advies is om daar vooral aan voorbij te gaan en in de droom te geloven die alleen God voor jouw heeft bestemd. Zeg maar, de vertrouwenspersoon die je op elk ogenblik kan aanroepen, mocht er geen enkel juist pad meer zichtbaar zijn.

Op welke weg verwacht jij dat God jou zal ontmoeten?

De Geest en het vlees van Paulus

Ons lichaam houdt ons iedere dag weer bezig. Door gezond te leven volgens een bepaald patroon hopen we ons op een goede manier in leven te houden. Om de motor draaiende te houden is alleen het juiste voedsel verstandig. Toch wijken velen van ons daarvan af, omdat simpelweg veel roken of bier drinken een genot is. Dat is dan niet direct een aanleiding om verkeerd bezig te zijn. Als wij Gods woorden willen doorgronden gaan we er bij voorbaat er vanuit dat het zinloos is. Daarom moeten we gevaren en tekortkomingen in deze maatschappij overboord gooien, en Gods Geest in ons leven laten verschijnen.

Voor Paulus was het niet iets om zich daarover druk te maken. Zijn eigen intuïtie lag namelijk op de gezindheid die de Geest hem gaf.

De komst van Sociale Media heeft ons meegezogen in de gebeurtenissen en laat dus geen ruimte vrij om de Geest te ontvangen. We worden geacht in deze maatschappij aan alle regels en opdrachten te voldoen. Om dit te veranderen noemen we dikwijls het bevrijdingsproces. Het is heel normaal je eens af te vragen waarom je naar de zondagse dienst gaat of wat je van de komende dienst verwacht. 

Het onbetrouwbare hart dat komt uit een Bijbelse tekst heeft weinig te maken met de realiteit van vandaag. Maar er is daarbij niet gezegd dat iets kleins doen gewoon veel belangrijker kan zijn. Dat het bidden voor een ziek persoon of het aanbieden van een klein cadeautje heel bevrijdend kan werken. In een arm land is dat gegeven veel meer aanwezig. Het besef om met weinig bestaansmiddelen toch het kleinste gebaar te zien is een prachtig gegeven. God mag je altijd lief hebben en in het voetspoor van Paulus te treden door, net als hem, de weg naar de Heilige Geest te volgen. Het succes dat we daarmee bereiken is zoveel meer waard dan dat mensen in rijke landen kunnen bevatten. Door simpelweg de Heilige Geest te volgen is de groei in het geloof volop aanwezig. In Romeinen 8 heeft Paulus het juiste gedaan, door zijn lichaam van vlees en bloed niet in de strijd te werpen. De Heilige Geest mag dus altijd doorgang vinden wanneer je teveel wordt meegezogen in de dagelijkse realiteit.

God als fascinatie en conflict

Je kunt geen oorlog gaan voeren als in je het gezicht van de tegenstander verminkt met de harde vuist. Eerder een pistool hanteren of met een mitrailleur een groep mensen neerschieten lijkt er veel meer op. Het zwaard te heffen op je tegenstander is evenmin moeilijk. Maar om datzelfde zwaard af te gooien en de tegenstander niet te laten inbreken, toont aan dat je echt lef hebt. De tegenstander kan immers ook jou neersteken en dat is dus geen lef meer tonen. Je kunt je beter wapenen zegt Efezen 6 en bidden dat Gods woord zichtbaar wordt. En dus verder te bouwen op het fundament dat Jezus geschapen heeft. 

De huidige wereld met zijn oorlogsvoering is niet vergelijkbaar met een onzichtbare wereld. Deze stelling vraagt om een korte uitleg:

Volgens de Molukse gemeenschap is er een duistere wereld binnen het christendom waarin Jezus de strijd met de Duivel moet overwinnen. Na te lezen in Lucas 4. De beproeving om Jezus zover te krijgen de strijdbijl neer te leggen en de duistere wereld van de vijand te aanvaarden werkt niet. Jezus ziet hem als een slechterik en toont dat hij in opdracht van God handelt. Deze overwinning zien de Molukkers als het keerpunt om hem liefdevol te omarmen. Want wie het koninkrijk van het licht werkelijk wil betreden, zal eerst zijn plicht aan God moeten afleggen. En zo is de onzichtbare wereld een feit.

Toch zijn er in de afgelopen eeuwen veel heersers geweest die een koninkrijk hebben gesticht dat later weer ten onder is gegaan.

Het onzichtbare rijk van het licht dooft dan alsnog langzaam uit. Maar dat terzijde.

De onzichtbare wereld voor je medemens kun ook jij een beetje vorm geven. Als je een belofte afsluit met 'je hebt mijn woord' is het een verbintenis om het woord van God een diepere betekenis te geven. Want we kunnen alleen de strijd winnen als de mensen gaan geloven in zijn koninkrijk dat op deze wereld niet te vinden is. En dat is nou typisch iets wat het christenzijn zo bijzonder maakt.

Hoe ziet jouw koninkrijk eruit als we God weglaten?

Een oase van 12 bronnen en 70 palmbomen

In Europa hebben wij een woestijn gecreëerd die dor en levenloos genoemd mag worden. Daarom halen we de eindstreep voor de overwinning niet. En wat we menen te missen ligt niet voor het oprapen. Als we de tocht door de woestijn willen overleven en niet van honger en dorst willen omkomen, zullen we op zoek moeten naar de Oase. Een verkwikkende bron in de eindeloze zandvlakte met vruchtbare bodem kan uitkomst bieden. Dat dit voorbeeld tot schijn en bedrog wordt verheven heeft de Bijbel niet doorgelezen.

In de tijd van Jezus Christus is het kruis van Golgota een symbool waarop hij als overwinnaar is gestorven. De Jezus die vervolgens later weer is opgestaan leeft ook in deze tijd nog steeds voort. Als een pasgeboren baby ter wereld komt is de eerste adem een feit. Het schepsel leert zijn weg vinden in een wereld vol uitdagingen en tegenslagen. Wanneer op latere leeftijd het komt te overlijden is de laatste adem niet het einde van het aardse bestaan. In het hiernamaals laat Jezus ons zien dat de Oase van 12 bronnen en 70 palmbomen niet ver meer is.

Zijn prijs aan het kruis van Golgota is al betaald, daarvoor behoeft geen strijd meer geleverd te worden. Het kan vergeleken worden met de tegemoetkoming van de regering, mocht dit aardse bestaan niet voldoen aan de gestelde eisen. De laatste rustplaats van de overledene zal na de doorverwijzing van Jezus tevoorschijn komen: de vruchtbare bodem van de Oase. De Europese zandvlakte zal verdwijnen en de laatste adem is niet uitgeblazen voor de overleveraars.      

Wat zou jij opgeven voor een ander?

Als Jozef zich gevangen laat nemen is dat de laatste zin van Genius 39. Zijn opoffering om zich niet door de echtgenote van zijn meester te laten gebruiken lijkt vergezocht. In het dagelijks leven wordt dat als vreemd gezien. Dat Jozef in datzelfde hoofdstuk gaat uithuilen bij zijn broers en het lievelingetje van vader is worden hem daarvoor niet aangerekend. Terwijl dat wel kan meespelen. Wie wordt voorgetrokken om te worden getroost bij pijn en uithuilen bij zijn eigen vader leert niet meteen een offer te brengen. Jozefs opoffering voor gevangenisstraf laat een bewijs zien dat bevrijdend kan werken, maar waar niemand naar verlangt.

Het helpen van mensen die hun gevangenisstraf achter de rug hebben en de plaats in de gewone wereld weer moeten vinden gaat het allerminst goed af. Vaak wordt het dealen of uit verveling terugvallen in gewoontes heel normaal. Het minste is al genoeg om als helper van een team vrijwilligers deze hulpeloze mensen op de been te houden. Dus ze voorzien van voedsel en vaste plek om te praten en gezamenlijk te kaarten hoort daarbij. Het lef hebben jezelf in de spiegel te kijken en zeggen dat door opoffering de wereld weel eerlijk wordt is het meer dan waard. Diezelfde opoffering van Jozef kwam voort uit het feit om de herhaling van de echtgenote van zijn meester het vluchten uit het huis de oplossing bood.

 We moeten beseffen dat niet alles vaststaat en het gevecht met de tegenstander (lees je struikelblok) niet zomaar valt te winnen. Om een offer te geven moeten we dus dat beetje geloof in de Heilige Geest zien te vinden en de uitschakeling door de tegenstander niet aanvaarden. Het eeuwig geloven dat dankzij God een leidende weg naar het behaalde resultaat mogelijk altijd stand houdt. Hoe eenvoudig dat toegepast kan worden laten de volgende voorbeelden zien. Het ultieme schouderklopje om iemand moed te geven in een strijd of overwinning.

Of wie in zijn eentje voor de hoogste bergtop een wandelend gevecht naar boven aangaat heeft bijna geen hoop heelhuids weer beneden te komen. Om als zendeling (lees als leek) het koord vast te klikken en deze persoon te volgen heeft het juiste moment uitgekozen voor opoffering.

Het kan zelfs de manier zijn om een stukje onrechtvaardigheid uit deze wereld te laten verdwijnen. Niemand heeft gekozen om ongewild in een oorlog of een benarde situatie terecht te komen. Je wilt het niet omarmen en blijft zoeken naar een oplossing hoe dit veranderd kan worden. Wie wordt bijgestaan om de kans tot vluchten uit het oorlogsgeweld of anderzijds uit de problemen geholpen wordt wil niet anders. Wat als de bevrijding uit je trauma wordt gezien is de opoffering die jouw helper heeft genomen. Als christenen zo te werk blijven gaan is het kleinste beetje onrechtvaardigheid voor een moment uit de wereld.

Geen storingen meer!

Wanneer je arriveert op de zonnige vakantiebestemming heb je tijd genomen om van je dagelijkse werkritme verlost te zijn. Om na een hectische tijd te ervaren wat werkelijke rust is in je anders zo drukke bestaan. Het aanhoren van de golvende zee op je strandstoel of het autorijden over een kronkelende weg in de eenzame bergen. Deze periode is vooraf gepland en alleen een ernstig ongeval of het overlijden van een familielid kan je vakantie onderbreken. In de meeste films van deze tijd gaat het de held ook zo af: er is een plan B, mocht het eerste plan niet lukken.

Wanneer je simpel gaat denken wordt het eenvoudiger om de vijand alsnog te verslaan of te elimineren. De storingsmonteur van beroep staat voor een nog andere keuze: wanneer je voor een mengpaneel vol met lichtgevende knopjes staat en je wilt de storing verhelpen, is het belangrijk te weten wat er nog werkt en niet werkt in het gebouw. Zijn opleiding tot installateur geeft hem die kennis om te weten wat nog kan werken. Sta je eenmaal voor de keuze welk draadje je met het ander draadje moet verbinden, dan heb je het vertrouwen in jezelf. Het spreekwoord zegt niet voor niets: je bent nooit te oud om te leren.'

Wanneer we als christenen op God blijven vertrouwen is er weinig aan de hand. Maar wanneer we voor de vraag komen te staan waar we ons op willen focussen wordt het een ander verhaal. Als we met God omgaan zoals een wegwijzer in ons brein zullen bepaalde inzichten op gaan vallen. Net als je Tom Tom in je auto is het handig te weten dat je dankzij het apparaatje je niet kunt verdwalen. Door niet louter op de Tom Tom vertrouwen, gaan we door de bril van God die dingen onderscheiden die helpen je inzicht te veranderen. Alleen dan gaan we anders auto rijden. De vergelijking haalt het met een kind van 6 jaar die af en toe het advies van zijn moeder nodig heeft om bepaalde zaken te leren.

Het bouwen op het fundament van Jezus Christus is heel belangrijk. In Corinthiërs 3 vers 15 wordt er gezegd dat je gered wordt door het vuur. Hoe je dan als mens-zijn uit de vlammen verschijnt wordt niet verteld. Het valt te raden dat je na de redding niet meer heelhuids door het leven gaat. Het glimmende gesteente van de piramide is geheel verdwenen en enkel het zwarte as is een overblijfsel van het fundament wat het fundament van Jezus Christus was. De prijs van het lopen door het hete vuur is een belangrijk gegeven in God ogen. Mocht je alsnog in paniek verkeren en geen redding meer verwachten, dan kunnen we houvast vinden door onze arm naar God uit te strekken. Dankzij zijn liefde en steun zal hij het nieuwe kerkseizoen inluiden, dat voor de Oase gemeente deze week begonnen is. Een zegen van deze schrijver aan alle lezers van mijn blog!

Wat is aanbidding?

Ze had een standpunt dat in een half uur gerust kon worden uitgelegd. God en de Geest mogen dichterbij je komen om te aanbidden voor datgene dat op je hart ligt. Met de dagelijkse sleur van het werk en de zorg voor haar kinderen was het moeilijk om iedere dag een moment van aanbidding te vinden. Voor een kwartier even de stilte opzoeken om God en de Geest te beleven. De druk die je steeds ervaart even vergeten en met een paar woorden of in de stilte hem in je hart op te nemen. 

Maar wat is dan aanbidding? 

Die vraag hield haar vanaf zin een bezig en betekende een diepgaande uitleg. Je moet een kostbare prijs voor betalen met je eigen leven om bij hem op het erepodium te staan en vervolgens alles reinigt wat door jouw schuld is aangericht. En natuurlijk het vergeven van degene waar onrecht is aangedaan. Wat nog meer opvalt, is dat God het scheppingsverhaal met een grote glimlach heeft geschapen. 

Je mag heus wel plezier beleven om iets dat schitterend en waardevol is te onthullen. God had plezier in de zes dagen dat hij de aarde schiep met als basis het water, de lucht en het land om op te leven. Met deze vier elementen heeft God tevens de dieren erbij gegeven zodat de cirkel helemaal rond is. Zijn schepping is voor de mensheid de ultieme prijs waar we elke dag van mogen genieten.

Dus mogen we ook de prijs voor ons eigen hart mee vullen met dat van God. Om zo dichtbij bij hem te komen heeft hij het erepodium klaarstaan waar we op de hoogste standplaats desnoods mogen neerknielen.  

Afgezien van de duivel die opperde aan Jezus om alleen neer te knielen, heeft hij hem alleen met oprechte woorden toegesproken. Alleen God de Heer kan betrokken zijn bij jou en verdiend het om te worden aanbeden. Daar had de duivel geen antwoord op en verdween dus van het erepodium.

Dat was een schitterend einde, om te parkeren wat je steeds opnieuw als lastig ervaart, en voor een kwartiertje voor God te kiezen en vragen voor vergeving wat er op je hart ligt. De ware aanbidding! 

Wanneer heb jij voor het laatst je naasten aanbidt?

Een passie van God die het vuur aan kan

Wanneer je nog nooit gehuild hebt is dat vreemd en niet te begrijpen. Als daarbij het woord 'God' wordt genoemd kijken ze je nog vreemder aan. Toch is het zo dat je bij God ook mag huilen van vreugde en opluchting. Als het wonder waar je eindeloos gebeden hebt uitkomt, weten we dat God hierin heeft bijgedragen. De algemene vraag hoe het met je eigen passie voor God is dan een interessante. Je kunt vele vormen van woorden bedenken die meestal neerkomen op liefde en trouw tegenover hem. Maar over de dood wil men het liever niet hebben. Een te gevaarlijk terrein dat zo min mogelijk behandeld mag worden.  

Een almachtige God is voor Daniel nabij en het heeft zijn vastberadenheid getoond. Als we in die God geloven is het bij voorbaat een wonder en misschien iets wat we te weinig doen. We zitten onze tijd liever uit met de gedachte dat de hulp naderbij is en er geen groter offer dan dat bestaat. Toch zijn er genoeg voorbeelden die het tegendeel bewijzen. 

Een slechte held heeft een slecht geweten als hij met een pistool zijn vijand doodt in een actiefilm. Een mensenleven minder is niet belangrijk. Maar als hij nogmaals schiet en de kogel gaat dwars door zijn slachtoffer heen houdt niemand het voor mogelijk. Het onschijnbare toeval wil dat de man zijn slachtofferrol goed heeft gespeeld, wat in de werkelijkheid geen grap is. De kogel is dwars door het lichaam geschoten en raakte een ander doel.

Een vrouw met veel kinderen betreurt het dat al haar zonen zijn overleden door een auto-ongeluk. Gek genoeg blijkt ze ook een ware Christen te zijn, want ze beschouwt zichzelf als een kind van God. Haar overleden zonen zijn nu in een andere wereld, doch, zal ze al haar pijn over het verlies bij God neerleggen. Een moedig mens. 

Wat hieruit blijkt heeft alles weg van het uitwissen van het verleden, waar de troost en pijn vergeten moeten worden. Wie voor Jezus gaat mag op de proef worden gesteld en getransformeerd worden. Net als de drie broers uit Daniël die de koning en zijn hele hofhouding voor een keuze stelden. Als een koning denkt dat hij zeker weet dat de drie broers levend verbranden kan het niet anders. En het tegendeel weten de broers aan hem voor te leggen en, beter nog, te bewijzen. 

Al met al is een vurig gebed een verandering dat het liefst nog vanavond mag worden uitgesproken. De werkelijkheid van een ieder die het vertrouwen van een ander durft te overtreffen zal nog sterker in zijn schoenen staan. Amen! 

En wat is jouw passie voor het dagelijks leven?

Een engel van de Heer

'Ik heb een engel van de Heer gezien'

 

De strijd tussen de Israëlieten en Midjanieten staat in Rechteren 6 omschreven als een strijd die alleen opgelost lijkt te worden met God als helper in tijden van nood.

Om vervolgens eer te krijgen dachten de Israëlieten dat verstoppen voor de vijand beter was. Maar dat is niet de opdracht die God voor ogen had. Evenmin wilde hij zich opdringen aan het volk. Daarom geeft hij in de Bergrede te kennen aan het volk zich niet achter stoelen of banken te verbergen, maar juist het licht te laten schijnen, zodat de goede daden zichtbaar worden. De eer die God toekomt! 

Weinig mensen weten dat er een Bijbels figuur als Gideon heeft geleefd, naast dat mijn vriend ook dezelfde naam heeft. Hij stond bekend als een hakker of neerwerper.

Dat Gideon zijn eigen dood in scène zag was niet zo vreemd bij het zien van de engel. Gideon voorzag dat door God aan te roepen in de strijd tussen de Israëlieten en Midjanieten. Wat hij vervolgens als antwoord ontving kwam met veel respect en verering over: God gaf hem een zalving tot een machtig heerser van het volk. Van blijdschap blies hij vele malen op zijn hoorn zodat het volk mocht horen dat God hem als een uitverkorene leider had benoemd. De boodschap en het signaal tot een spoedig herstel van een vijandig volk waren een feit. Doordat God zijn hart had laten spreken ging er een nieuwe periode van voorspoed en geluk in.  

We kunnen Gideon als voorbeeld nemen om naast je vrienden en familie ook Jezus te volgen met zijn goede bedoelingen. Als je momenteel in een moeilijke periode zit dan is het altijd mogelijk de stap te overbruggen naar de rijke erfenis van God.

 Alleen een beslissing of besluit moeten nemen betekent niet dat je er meteen uitkomt. Vergeet niet dat je God altijd om hulp kunt roepen. Je mag hem desnoods de schuld geven van jouw verkeerde keuzes met als afsluiting een gebed. Amen!

Wat heb jij ervaren dat een erfenis van God genoemd mag worden?

Een engel van de Heer gezien

'Ik heb een engel van de Heer gezien' 

De strijd tussen de Israëlieten en Midjanieten staat in Rechteren 6 omschreven als een strijd die alleen opgelost lijkt te worden met God als helper in tijden van nood.

Om vervolgens eer te krijgen dachten de Israëlieten dat verstoppen voor de vijand beter was. Maar dat is niet de opdracht die God voor ogen had. Evenmin wilde hij zich opdringen aan het volk. Daarom geeft hij in de Bergrede te kennen aan het volk zich niet achter stoelen of banken te verbergen, maar juist het licht te laten schijnen, zodat de goede daden zichtbaar worden. De eer die God toekomt!

Weinig mensen weten dat er een Bijbels figuur als Gideon heeft geleefd, naast dat mijn vriend ook dezelfde naam heeft. Hij stond bekend als een hakker of neerwerper.

Dat Gideon zijn eigen dood in scène zag was niet zo vreemd bij het zien van de engel. Gideon voorzag dat door God aan te roepen in de strijd tussen de Israëlieten en Midjanieten. Wat hij vervolgens als antwoord ontving kwam met veel respect en verering over: God gaf hem een zalving tot een machtig heerser van het volk. Van blijdschap blies hij vele malen op zijn hoorn zodat het volk mocht horen dat God hem als een uitverkorene leider had benoemd. De boodschap en het signaal tot een spoedig herstel van een vijandig volk waren een feit. Doordat God zijn hart had laten spreken ging er een nieuwe periode van voorspoed en geluk in.  

We kunnen Gideon als voorbeeld nemen om naast je vrienden en familie ook Jezus te volgen met zijn goede bedoelingen. Als je momenteel in een moeilijke periode zit dan is het altijd mogelijk de stap te overbruggen naar de rijke erfenis van God.

Alleen een beslissing of besluit moeten nemen betekent niet dat je er meteen uitkomt. Vergeet niet dat je God altijd om hulp kunt roepen. Je mag hem desnoods de schuld geven van jouw verkeerde keuzes met als afsluiting een gebed. Amen!

Wat heb jij ervaren dat een erfenis van God genoemd mag worden?