De kerkelijke gemeente de Fakkel in Amsterdam kent geen andere visie op het geloof. Als je deze kerk binnenstapt zul je zeker niet langs de zijlijn de dienst meebeleven. De oprichter van de gemeente, Niels IJpma, wil in alle gevallen de brandende fakkel aan iedere kerkganger doorgeven. Het is daar natuurlijk niet iedere zondag een kerstviering, maar het gaat hem om de achterliggende gedachte. Hij vindt het moeilijk om de meningen van alle pastoors en dominees te moeten aanhoren, terwijl we het veel beter aan God zelf over kunnen laten. Een kijk op de belevingswereld in de huidige maatschappij waar de kerkgangers het een week mee moeten volhouden is een standaard preek dat God alleen kan aanhoren. Om dat te veranderen moeten eerst de pastoors en dominees de waarheid over het christenzijn ondervinden, alvorens hun waarheid er bij iedere kerkganger in te wrijven. Anders is het onderdompelen van de Heilige Geest geen werkelijkheid meer.
Niels bevestigde hiermee ook wat een goede atmosfeer zo typerend maakt: wie ongewild in de problemen is geraakt en de positieve kijk op het leven niet meer ziet heeft baat bij de steun van anderen. En zal dat alleen ontvangen als de atmosfeer in de kerk gunstig gestemd is. Dus juist het doorgeven van de brandende fakkel is een teken dat je de overgave van Gods zelfbeeld accepteert. De oproep van hoe zijn gemeente werkt was daarmee uitgelegd.
In het dagelijks leven vinden we het des te moeilijker vooruit te durven denken. Wanneer we toch een positief zelfbeeld willen krijgen, moeten we de gebruikelijke glazen bol ter hand nemen. In eerste instantie zien we maar weinig, omdat de toekomst schuilgaat achter een bijeenrapen van verwensingen en gedachten in ons hoofd. Maar dat is nu juist wat we niet steeds moeten herhalen. Als God het goed gezind is zal Hij ons vanuit de wolk toespreken en een uitgestippeld pad, de rode loper waarop we mogen schitteren, voor ons uitrollen. Dankzij hem mogen we in de schijnwerpers van de belangstelling staan. En dus het voorbeeld van Mozes volgen van zijn durf tot het beklimmen naar de wolk van de Heer. En laten we niet kinderachtig doen: er zullen altijd zijwegen langskomen die je laten afdwalen van wat God met jou voorheeft. Het advies is om daar vooral aan voorbij te gaan en in de droom te geloven die alleen God voor jouw heeft bestemd. Zeg maar, de vertrouwenspersoon die je op elk ogenblik kan aanroepen, mocht er geen enkel juist pad meer zichtbaar zijn.
Op welke weg verwacht jij dat God jou zal ontmoeten?
